Ik kijk naar buiten en zie
hoe sneller de wielen
hoe kleiner de wereld
ik leer meer relativeren
met elke kilometer
het landschap transformeert zich
in een paar gekleurde strepen
Een engel bladert door mijn leven
als door een folioscoop
het gaat adembenemend snel
hij weet hoe dik of dun
het boek is
het boek is
En ik strek mij uit als een blad
op een windvlaag
elk oog luiert in een kas
als in een hangmat
In een uitzicht
dat voorbij raast
zwaai ik naar boven
haal ik adem.
No comments:
Post a Comment