Als kind leren we veel onzin via allerlei onschuldige wegen zodat
we op een speelse manier dingen gaan geloven die helemaal niet waarachtig zijn.
Als volwassene kan het dan behoorlijk ontnuchtered zijn om te worden blootgesteld
aan de realiteit.
Kennen jullie bijvoorbeeld het liedje ‘Slaap Kindje slaap’.
Voor wie het gelukzalig off the grid-levend gemist heeft, de tekst gaat als volgt:
Slaap
kindje slaap Kennen jullie bijvoorbeeld het liedje ‘Slaap Kindje slaap’.
Voor wie het gelukzalig off the grid-levend gemist heeft, de tekst gaat als volgt:
daarbuiten loopt een schaap
een schaap met witte voetjes
die drinkt z’n melk zo zoetjes
slaap kindje slaap
daar buiten loopt een schaap. (en het desbetreffende kindje waarvoor gezongen word is eventueel een aap)
Ik ben er achter gekomen dat schapen helemaal niet helpen om in slaap te vallen. Tegenwoordig woon ik namelijk naast een bende schapen. Je leert als kind ook dat een groepje schapen een kudde heet, maar ik vind bende meer van toepassing nu ik ze echt heb leren kennen. Als ze me zien dan rennen ze luid blatend met z’n vijftienen tegelijk op me af. Dit doen ze omdat ze mij met brood associeren, zelfs als ik met lege handen voorbij loop. De vader van de bende knort zo luid dat ik als ik blind zou zijn geweest ik ervan overtuigd zou zijn een varken te horen dat heel hard kan rennen.
Ik bekijk ze regelmatig, die schapen. Soms, als ze me niet met brood associeren omdat ze voor de verandering eens vol en tevreden zijn, dan staart me er een aan. Ik staar dan terug totdat het schaap wegkijkt. Ze hebben niet zo’n bijzonder lange spanningsboog. Ik kan me daarom niet voorstellen dat zo’n schaap te porren zou zijn om op een heel rustgevende manier over een hekje te springen (het niet benoemde beeld bij het klassieke slaapliedje), totdat het een hyperactief kind ein-de-lijk saai genoeg wordt in zijn hoofd om in slaap te kunnen vallen. Houd ie niet vol hoor dat schaap, echt niet. Die is voor die tijd allang afgeleid omdat ie denkt dat er iemand aan komt met brood, of iemand zonder brood die hij dan aan wil gaan staren.
En hoe zit het met ‘zoetjes melk drinken?’ Nou doet dat niet het schaap maar enkel het lam. In de drinkbak van het schaap zit water. En de schapenmoedermelk zou best eens zoet kunnen zijn, maar het drinken zelf is niet ‘zoetjes’ te noemen. Zo’n lammetje trekt bijna de tepels van zijn moeder eruit bij het natuurlijk geweldadige drinken.
Om mijn ervaringsbericht af te ronden: schapen blaten dus ook gewoon in de nacht. Zomaar ineens uit het niets: BEEEEH. Soms lijkt het net alsof ze schreeuwen, je wordt er wakker van en hebt geen flauw benul vanwege wat en waarom. Een SCHAAP dus!
In het Duits is er een soortgelijk liedje, de melodie bijna hetzelfde. In deze versie is er echter maar een zin aan het schaap gewijd:
Schlaff kindlein schlaff, der Vater huetet Schaff.
In dit liedje verschijnen de schapen in een metafoor: schapen hoeden. Dat de vader ze allemaal wel bij elkaar houdt, met andere woorden het brood op tafel brengt en de hypotheek mag afbetalen. Bij deze bedank ik deze universele vader. In ieder geval weten ze in het Duitse liedje wel hoe wild en onvoorspelbaar schapen kunnen zijn..
Over welk dier heb jij op een speelse manier onzin geleerd?
Vertel het me alsjeblieft en ook, wat de waarheid is en hoe je er achter kwam.
Vertel het me alsjeblieft en ook, wat de waarheid is en hoe je er achter kwam.
Beeh,
Laura
No comments:
Post a Comment