Het Spiegelelfje

Dat alles vol van tover is, dat is Livia al snel duidelijk. Ze is een baby van zes weken, kijkt in de spiegel en lacht. 
Als de tover komt, is het of alles warm glittert en vrolijke klokjes klinken. Dan strekt het zich uit, de tover reist door de hele kamer en alle mensen erin. Mama lacht ook. ´Goedzo!´ zegt ze.

Tover is alsof er een liedje begint dat héél blij zingt
jaja ik leef en ik zit er middenin
ojajeejee het begint
of nee het is zelfs al begonnen
wie heeft dit verzonnen
het is magisch machtig mooi

De planten ritselen.
De spiegel is groot. Er zit een zilveren lijst om met vogeltjes. Daarin woont het spiegelelfje: grote donkerblauwe ogen, een neus als het snaveltje van een kuiken, oren die nieuwsgierig iets naar voren neigen.  Het spiegelelfje bezit zóveel tover dat Livia elke keer als ze haar ziet, stralend lacht als een ster. Het spiegelelfje lacht  terug en Livia’s lach geeft nog meer licht . Zo leert Livia de tover van de lach.